پيدا كرد او است . او را در دنيا رسوايي بود كه وي را بكشند ، و روز قيامت عذاب سوزان وي را بچشانم به سبب آن كه او به جنگ علي آيد روز صفين . و مخالف نگويد كه « جثوا علي » [ زير سطر : به زانو درآمدن ] از بهر خصومت با كه بوده است و آن بهر چه بوده است و خصم علي كه بوده است ؟ اوّل خصومت براي فدك بوده است . دوّم به غصب امامت كه حقّ وي بوده است و اولاد او عليهم السلام . و ثانياً كه چون رسول صلّى الله عليه و آله شمشير به ابوبكر داد . ثانياً به عمر داد و فرمود كه‌مُبدع بِدَع را بكشيد ، امتثال فرمان رسول نكردند و به رسول عصيان كردند . كسي كه در حضور رسول مخالفت او تواند كردن اگر بعد از مرگ رسول در وي عصيان كند اولي و اجزي . پس افتراء احاديث و غصب حقوق ايشان ، يعني ائمّه از آن نوع بوده است كه گفته شد . الخبر الثامن : روايت ميكنند كه رسول صلّى الله عليه و آله فرمود : في صحيح البخاري : صَعَدَ الن‌َّبي إليأُحُد و مَعَه أبوبكر و عمر و عثمان ، فرجف بهم فقال عليه السلام ، أثبت احد فإنّما عليك نبيٌّ و صديقٌ و شهيدان . يعني : در صحيح بخاري آمده است پيغمبر صلّى الله عليه و آله بر كوه احد رفته بود و ابوبكر و عمر و عثمان با وي بودند . آن كوه به جنبش درآمد و حركت كرد . پيغمبر صلّى الله عليه و آله فرمود : اي كوه احد ! ثابت باش و به حركت ميا كه بر تو نيست الّا پيغمبري و صدّيقي و دو شهيد . الاشكال عليه : الامام المحدّث ، عبيداللّه بن عبدالاعلي اصيل الدين القطّان در كتاب منتهي المآرب ذكر كرده است كه : اوّل كسي كه منهزم شد از اصحاب رسول در احد ، عثمان عفّان بود ، و بسياري مفسّران و مورّخان ايراد كرده‌اند كه عثمان بعد از سه روز به ديد آمد كه وي گريخته بود با دو تن ديگر و در بعضي از شعاب